Archive for Uncategorized

Hierarchie en structuur

Wie zonder hiërarchie wil werken, moet zorgen voor een goede structuur, stelt Thom Verheggen, die zichzelf ‘de ontmanager‘ noemt. Hij legt in een blog op nieuw organiseren het verschil uit tussen hiërarchie en structuur. Hij refereert nog even aan het lacherige sfeertje bij ontmanagen. Mensen denken dan dat hij (Thom) wel niet zo van de structuur zal zijn maar meer van de pret en chaos. Hoewel ik het met Nietzsche eens ben: “ONE MUST STILL HAVE CHAOS IN ONESELF TO BE ABLE TO GIVE BIRTH TO A DANCING STAR” is er structuur nodig om waarde te creëren. Terug naar Thom en zijn uitleg.

“Hiërarchie (wiki) is ‘Een manier om personen te ordenen volgens asymmetrische relaties daartussen, waarbij meerderen met minderen worden verbonden.’

Eén persoon is de baas over meerdere anderen. Als die baas regelmatig vertelt wat en hoe anderen het moeten doen, dat controleert en bijstuurt, is er heel weinig structuur nodig. Omdat we weten wie we waarop moeten aanspreken vinden we dat we een heldere structuur hebben neergezet. De samenhang tussen wat ieder doet, zit vooral in het hoofd van de baas, de spin in het web…..Het is dan ook niet gek dat op zo’n manier ideeën voor integrale verbetering maar beperkt bottom-up van de grond komen”.

Structuur is de manier waarop iets in elkaar zit, waarop elementen van een verzameling samenhangen.’

Een duidelijke structuur in een organisatie is dus een logische en inzichtelijke samenhang tussen de verschillende elementen. Het maakt iedereen bewust van het geheel, de verschillende onderdelen, de samenhang daartussen én de eigen plek daarin. Met het creëren van waarde als leidraad. Hiermee wordt het voor iedereen mogelijk mee te denken, over zijn eigen aandeel, maar ook afdeling overstijgend. Daar komen de echte innovaties vandaan. Ook beslissingen zijn makkelijker en sneller te nemen.

afbeelding van de site de ontmanager Afbeelding van de site de ontmanager

Het is opvallend maar verklaarbaar dus, dat veel moderne, innovatieve organisaties weinig hiërarchie kennen en juist een duidelijke structuur. De kunst is structuur op zo’n manier te laten ontstaan dat bevlogenheid, wendbaarheid en waardecreatie voortdurend gestimuleerd worden”.

 

Opvoeden in de buurt revisited

Soms kom je in herinneringen terecht die wel heel dichtbij lijken. Deze blogpost schreef ik in 2007. 10 jaar geleden.

Startconferentie jeugd en gezin

 

Civil society is in, jeugdbeleid is hot. We zijn nog maar net begonnen met het experimenteren met het met VWS afgesloten convenant “Opvoeden in de buurt” en er moet al geëvalueerd worden. Op 22 maart was er de startconferentie in Tilburg in het Willem II stadion. Bestuurders, directies, coördinatoren uit onderwijs, welzijn en zorg waren samengekomen om het beginpunt van een nieuwe ontwikkeling te markeren. Na een lunch en een speeddate mocht Steven van Eijck (vm. Commissaris Jeugd-en Jongerenbeleid) openen.
“Wat we moeten voorkomen is dat Bureau Jeugdzorg er achteraan hobbelt. De provinciale taak moet er tussenuit. Een gedeputeerde gaat via Bureau jeugdzorg over het probleemkind praten. Dat is absurd. Geef die wethouder jeugd nou die bevoegdheid. G4 en G27 hebben al laten zien dat ze zonder hulp van de provincie uitstekend kunnen functioneren”. Hij benadrukt dat het gaat om uitdagingen, niet om bedreigingen. Het mag niet zo zijn dat we Marokkaanse jongeren pas tegenkomen in de politiebus. Boven zien we een foto van Steven van Eijck in een van zijn weinige niet aktieve momenten.
Steven van Eijck(47) was in Balkenende 1 partijloos staatssecretaris van Financiën. Bij de aanvang van Balkenende 2 werd hij benoemd tot Commissaris Jeugd- en jongerenbeleid. Als aanvoerder van de Operatie Jong (een samenwerkingsverband tussen zes departementen onder leiding van zeven bewindspersonen) zette hij het kind centraal in beleid en uitvoering. Van Eijck loste een aantal acute knelpunten in het jeugdbeleid op en dichtte de kloof tussen de samenleving en de overheid en politiek. Hij was de kwartiermaker voor het ministerie voor jeugd en gezin en de “hot” Centra voor jeugd en gezin.

 

Kurt Weill

Uitgenodigd voor editie Leerdam. Gespeeld met accordeonist Rob de Wit de Tango-ballade ofwel de Zuhälterballade.

Het deed me denken aan de tijden dat de muur nog stond; de spanning als je van west naar Oost Berlijn reisde. Het deed me denken aan de film “Das Leben der Anderen” waarin muziek een transformerende rol speelt, gesymboliseerd door de “Sonate vom guten Menschen”.  In de film krijgt Stasi officier Gerd Wiesler (een welhaast zelf geregiseerde) opdracht het appartement van een succesvolle toneerlschrijver (Georg Dreyman) te voorzien van afluisterapparatuur. Op de zolder nestelt hij zich en wordt langzaam meegevoerd door het dynamische gepassioneerde leven van Dreyman en zijn vriendin.  Een voorzichtige traan rolt over zijn wangen. Niet omdat hij treurt om de ontreddering van Dreyman die zojuist heeft gehoord dat zijn beste vriend zich opgehangen heeft. Niet omdat het systeem, waarin hij werkt daarvoor gezorgd heeft maar om het stuk wat Dreyman op de vleugel speelt (Sonate vom guten Menschen-gekregen van de vriend die zelfmoord pleegde). “Kan iemand die zo’n stuk hoort- werkelijk hoort- nog wel een slecht mens zijn?” vraagt Dreyman zich af. En misschien huilt Gerd, de koele genadeloze ondervrager, zelfs wel niet hierom, maar om zichzelf. Realiseert hij zich dan in wat voor systeem hij werkt (zijn meerderen zijn mateloos corrupt) en dat hij alles mist wat het leven uitmaakt: liefde, intimiteit, moed, vertrouwen, gedichten, spel, feest, vrienden.

#SuperSoulSunday

Gisteren gekeken naar ‘Super Soul Sunday‘; een interview van Oprah Winfrey met Pema Chödrön. Een van de bekendste leraren in de Tibetaanse Vajrayana traditie van Chögyam Trungpa Rinpoche. ze probeert de oosterse kennis aansprekelijk te maken voor de westerse wereld en schreef vele boeken die vrijwel allemaal in het Nederlands vertaald zijn. Bekende boeken zijn: ‘Als je wereld instort’, ‘Bevrijd jezelf van angsten en oude gewoonten’ en ‘waar je bang voor bent’.

In het interview praten Oprah en Pema over haar leven; haar boeken en lessen. Maar vooral over shenpa. Eerst stond het volledige interview online maar nu is het in kleine stukjes gehakt.  Hieronder Pema over haar morgen ritueel.

Wanneer we shenpa ervaren verstrikken we ons steeds verder in een gedachte of concept tot we eraan vastzitten. De gehechtheid aan de gedachte verlamt ons en verhindert om gebeurtenissen te zien in een context die verschilt van onze kijk op de dingen. We zijn dan niet in staat om werkelijk te openen en creativiteit te laten stromen. Als je geïnvesteerd hebt in zekerheid en veiligheid dan zit je op de verkeerde planeet.

De lessen van Pema:

  1. Remove yourself from the situation; go for a walk. Give yourself some space, go to the library or to a park were nobody will bother you (although with libraries we are not so sure anaymore I think);
  2. Be alone with the feeling of being hooked, lonely, frustrated, angry;
  3. (meditation) Notice your thoughts and notice what you are saying to yourself. Mostly it is all about selfhatred, selfdegeneration or it is striking out to blame other;.
  4. Notice your thinking and come back to being present. To the immediacy. Bring yourself to present moment. Feel the chair, the warmth of a teacup;
  5. When you really connect to the undisered feelings it transforms you and you come to the thought that people are basically good;
  6. There is never anything nothing. When you lose your job; life is pointing you to another direction. It is an opportunity for the new. It is t.he moment to go to this stuck patterns;
  7. The thought that you messed up is the ego and ego is the main attachment in our life, the main shenpa. The way to go is to make friends with it and know it 100% completely. That’s how you   become more egoless. Grasping is ego because we feel we have something to protect;
  8. If people can hold, embrace or allow the uncomfortable- insecurity-discontent- there is a chance of letting the evolution happen. There is always a forward. Spirituality is to go on a boat; you don’t see the shore but you sail and don’t know if you are  ever coming back.

Een echt gesprek

Soms wordt je verrast. Ik kreeg van een dierbaar iemand een link naar ‘Boscast‘; naar een interview met theatermaakster en actrice Julika Marijn. Wat een mooi en inspirerend gesprek. De adem, rust, de diepte,  de herinnering aan Etty Hillesum, het luisteren, de vragen, de echtheid.

bosomroep interview

Julika Marijn maakte al een aantal theatervoorstellingen over de binnenwereld van Etty Hillesum. De vrouw die terwijl het antisemitische geweld steeds groter werd en het leven van joden met de dag moeilijker, schrijft over het ideaal van geweldloosheid. Zelfs geconfronteerd met de nazi’s zegt zij dat er “geen atoompje haat aan de wereld mag worden toegevoegd”.

Sarah Marijnissen spreekt met haar over Etty’s (en Julika’s eigen) zoektocht naar de grondmelodie van het leven, een beweging van hoofd naar hart; over het belang van ‘verdriet onderdak verschaffen’ en over ‘vrije ruimte van de ziel’, die alles menselijk maakt. Julika Marijn schreef samen met Ton Jorna het boek Altijd Etty