Archive for Uncategorized

Byung-Chul Han

‘Wat anderen niet van mij weten, daar leef ik van’ – dat citaat van Peter Handke is het motto van Hans boekje De transparante samenleving en misschien ook een beetje het motto van zijn leven zo schrijft Nynke van Verschuer in VN. Han is 55 en geboren in Seoel, waar hij afstudeerde in de metallurgie. Hij studeerde filosofie en Literatuur in Freiburg, doceerde aan de Hochschule für Gestaltung in Karlsruhe en is sinds twee jaar professor aan de Universiteit voor de Kunsten in Berlijn.  In 2010 werd zijn essay De vermoeide samenleving een bestseller in Duitsland en Zuid-Korea en daarmee was zijn naam gevestigd.

‘Protect me from what I want’ is een volgend motto van zijn nieuwste essay ‘Psychopolitiek’. Hij laat zich uitermate kritisch uit over de hedendaagse samenleving; over gamification, big data, digitalisering en de neoliberale ideologie die niet alleen het internet maar alles kapitaliseert. Miriam Rasch: “Een denker met één verhaal dat hij steeds weer herhaalt, als in een caleidoscoop, tot je ervan overtuigd bent: we leven in een digitaal panopticum en de bewakers zijn we zelf”.

Vier van zijn boeken zijn in het Nederlands vertaald:

  • Müdigkeitsgesellschaft (2010) – De vermoeide samenleving (2012)
  • Transparenzgesellschaft (2012) – De transparente samenleving (2012)
  • Agonie des Eros (2012)  – De terugkeer van Eros (2013)
  • Psychopolitik: Neoliberalismus und die neuen Machttechniken (2014)- Psychopolitiek. Neoliberalisme en de nieuwe machtstechnieken (2015)

Kurt Weill

Uitgenodigd voor editie Leerdam. Gespeeld met accordeonist Rob de Wit de Tango-ballade ofwel de Zuhälterballade.

Het deed me denken aan de tijden dat de muur nog stond; de spanning als je van west naar Oost Berlijn reisde. Het deed me denken aan de film “Das Leben der Anderen” waarin muziek een transformerende rol speelt, gesymboliseerd door de “Sonate vom guten Menschen”.  In de film krijgt Stasi officier Gerd Wiesler (een welhaast zelf geregiseerde) opdracht het appartement van een succesvolle toneerlschrijver (Georg Dreyman) te voorzien van afluisterapparatuur. Op de zolder nestelt hij zich en wordt langzaam meegevoerd door het dynamische gepassioneerde leven van Dreyman en zijn vriendin.  Een voorzichtige traan rolt over zijn wangen. Niet omdat hij treurt om de ontreddering van Dreyman die zojuist heeft gehoord dat zijn beste vriend zich opgehangen heeft. Niet omdat het systeem, waarin hij werkt daarvoor gezorgd heeft maar om het stuk wat Dreyman op de vleugel speelt (Sonate vom guten Menschen-gekregen van de vriend die zelfmoord pleegde). “Kan iemand die zo’n stuk hoort- werkelijk hoort- nog wel een slecht mens zijn?” vraagt Dreyman zich af. En misschien huilt Gerd, de koele genadeloze ondervrager, zelfs wel niet hierom, maar om zichzelf. Realiseert hij zich dan in wat voor systeem hij werkt (zijn meerderen zijn mateloos corrupt) en dat hij alles mist wat het leven uitmaakt: liefde, intimiteit, moed, vertrouwen, gedichten, spel, feest, vrienden.

#SuperSoulSunday

Gisteren gekeken naar ‘Super Soul Sunday‘; een interview van Oprah Winfrey met Pema Chödrön. Een van de bekendste leraren in de Tibetaanse Vajrayana traditie van Chögyam Trungpa Rinpoche. ze probeert de oosterse kennis aansprekelijk te maken voor de westerse wereld en schreef vele boeken die vrijwel allemaal in het Nederlands vertaald zijn. Bekende boeken zijn: ‘Als je wereld instort’, ‘Bevrijd jezelf van angsten en oude gewoonten’ en ‘waar je bang voor bent’.

In het interview praten Oprah en Pema over haar leven; haar boeken en lessen. Maar vooral over shenpa. Eerst stond het volledige interview online maar nu is het in kleine stukjes gehakt.  Hieronder Pema over haar morgen ritueel.

Wanneer we shenpa ervaren verstrikken we ons steeds verder in een gedachte of concept tot we eraan vastzitten. De gehechtheid aan de gedachte verlamt ons en verhindert om gebeurtenissen te zien in een context die verschilt van onze kijk op de dingen. We zijn dan niet in staat om werkelijk te openen en creativiteit te laten stromen. Als je geïnvesteerd hebt in zekerheid en veiligheid dan zit je op de verkeerde planeet.

De lessen van Pema:

  1. Remove yourself from the situation; go for a walk. Give yourself some space, go to the library or to a park were nobody will bother you (although with libraries we are not so sure anaymore I think);
  2. Be alone with the feeling of being hooked, lonely, frustrated, angry;
  3. (meditation) Notice your thoughts and notice what you are saying to yourself. Mostly it is all about selfhatred, selfdegeneration or it is striking out to blame other;.
  4. Notice your thinking and come back to being present. To the immediacy. Bring yourself to present moment. Feel the chair, the warmth of a teacup;
  5. When you really connect to the undisered feelings it transforms you and you come to the thought that people are basically good;
  6. There is never anything nothing. When you lose your job; life is pointing you to another direction. It is an opportunity for the new. It is t.he moment to go to this stuck patterns;
  7. The thought that you messed up is the ego and ego is the main attachment in our life, the main shenpa. The way to go is to make friends with it and know it 100% completely. That’s how you   become more egoless. Grasping is ego because we feel we have something to protect;
  8. If people can hold, embrace or allow the uncomfortable- insecurity-discontent- there is a chance of letting the evolution happen. There is always a forward. Spirituality is to go on a boat; you don’t see the shore but you sail and don’t know if you are  ever coming back.

Een echt gesprek

Soms wordt je verrast. Ik kreeg van een dierbaar iemand een link naar ‘Boscast‘; naar een interview met theatermaakster en actrice Julika Marijn. Wat een mooi en inspirerend gesprek. De adem, rust, de diepte,  de herinnering aan Etty Hillesum, het luisteren, de vragen, de echtheid.

bosomroep interview

Julika Marijn maakte al een aantal theatervoorstellingen over de binnenwereld van Etty Hillesum. De vrouw die terwijl het antisemitische geweld steeds groter werd en het leven van joden met de dag moeilijker, schrijft over het ideaal van geweldloosheid. Zelfs geconfronteerd met de nazi’s zegt zij dat er “geen atoompje haat aan de wereld mag worden toegevoegd”.

Sarah Marijnissen spreekt met haar over Etty’s (en Julika’s eigen) zoektocht naar de grondmelodie van het leven, een beweging van hoofd naar hart; over het belang van ‘verdriet onderdak verschaffen’ en over ‘vrije ruimte van de ziel’, die alles menselijk maakt. Julika Marijn schreef samen met Ton Jorna het boek Altijd Etty