Archive for onderwijs en jeugd

Opvoeden in de buurt revisited

Soms kom je in herinneringen terecht die wel heel dichtbij lijken. Deze blogpost schreef ik in 2007. 10 jaar geleden.

Startconferentie jeugd en gezin

 

Civil society is in, jeugdbeleid is hot. We zijn nog maar net begonnen met het experimenteren met het met VWS afgesloten convenant “Opvoeden in de buurt” en er moet al geëvalueerd worden. Op 22 maart was er de startconferentie in Tilburg in het Willem II stadion. Bestuurders, directies, coördinatoren uit onderwijs, welzijn en zorg waren samengekomen om het beginpunt van een nieuwe ontwikkeling te markeren. Na een lunch en een speeddate mocht Steven van Eijck (vm. Commissaris Jeugd-en Jongerenbeleid) openen.
“Wat we moeten voorkomen is dat Bureau Jeugdzorg er achteraan hobbelt. De provinciale taak moet er tussenuit. Een gedeputeerde gaat via Bureau jeugdzorg over het probleemkind praten. Dat is absurd. Geef die wethouder jeugd nou die bevoegdheid. G4 en G27 hebben al laten zien dat ze zonder hulp van de provincie uitstekend kunnen functioneren”. Hij benadrukt dat het gaat om uitdagingen, niet om bedreigingen. Het mag niet zo zijn dat we Marokkaanse jongeren pas tegenkomen in de politiebus. Boven zien we een foto van Steven van Eijck in een van zijn weinige niet aktieve momenten.
Steven van Eijck(47) was in Balkenende 1 partijloos staatssecretaris van Financiën. Bij de aanvang van Balkenende 2 werd hij benoemd tot Commissaris Jeugd- en jongerenbeleid. Als aanvoerder van de Operatie Jong (een samenwerkingsverband tussen zes departementen onder leiding van zeven bewindspersonen) zette hij het kind centraal in beleid en uitvoering. Van Eijck loste een aantal acute knelpunten in het jeugdbeleid op en dichtte de kloof tussen de samenleving en de overheid en politiek. Hij was de kwartiermaker voor het ministerie voor jeugd en gezin en de “hot” Centra voor jeugd en gezin.

 

Kinderen centraal?

Copyright www.flickr.com/photos/castgen/7731448428/ CC

Je hoort  en ziet het overal, op de gevels, in beleidsplannen, in interviews: ‘het kind centraal’. Maar betekent dat ook dat  we in onze samenleving het kind centraal stellen? Meestal niet. We gaan steeds weer voorbij aan hoe kinderen ontdekken en leren. We labelen tot in het oneindige en vergeten daarbij dat heel veel buitengewone presteerders nu wellicht het label autistisch, dyslectisch of ADD/ADHD zouden krijgen. Er circuleren talloze lijstjes op internet en ik heb de links als voorbeeld genomen. Peter Paul Doodkorte schreef er onlangs indringend over in zijn blog ‘Het etiket van beerput op rozenwater’. Een heel mooi voorbeeld blijft natuurlijk ook de labeling van ADHD zoals geschetst in de beroemde talk van Ken robinson.

Een TED talk in 2006 lanceerde de ideeën van Sir Ken Robinson bij een groot publiek.  Hij sprak over creativiteit in scholen en vond bij een breed publiek gehoor. Tot nu toe werd de lezing meer dan 27 miljoen keer bekeken en de animatie ervan is misschien nog wel aangenamer. Robinson beargumenteert dat het moderne onderwijs een product is van de industrialisatie; het voorbereiden van kinderen en jongeren op een leven van arbeid in een fabriek/kantoor.  Maar zegt hij, als we innovatie en creativiteit zo belangrijk vinden waarom wordt het dan niet onderwezen?

Voor onderwijsinspiratoren verwijs ik naar de inspiratiepagina op mijn site.