Archive for January 2018

Eerst geloven dan zien

‘Eerst zien en dan geloven’ zeggen we meestal. Klopt dat?

Kunnen bomen spreken? Ja, zegt Bert Barten, wiens adagium net omgekeerd is ‘eerst geloven, dan zien’. Onder zijn leiding geven bomen uit Polen, Brazilië, China, België en Nederland concerten. Of wat te denken van Boyan Slat, oprichter en CEO van de Stichting The Ocean Cleanup. Hij gelooft dat je de plastic soep uit de oceaan kunt concentreren en verwijderen.

Kunnen we wel vertrouwen op onze waarneming? Of houden onze hersenen ons meestal  voor de gek? Professor Damiaan Denys demonstreert in dit college hoe het zit.

 

Welkom

 

Welkom op mijn site. Ik blog over veranderingen in de samenleving, organisaties en individuen. Geen mooiere tijd dan nuAlles is in beweging.

© Radu Razvan Gheorghe | Dreamstime Stock Photos

Het individu moet opnieuw zijn weg vinden, de burgers hergroeperen, de instellingen vinden zichzelf opnieuw uit en de overheid zoekt naar nieuwe verbindingen tussen systeem- en leefwereld. In die wereld voel ik me als een vis in het water.

Het is mijn missie om samen met anderen een bijdrage leveren aan maatschappelijke vernieuwing en aan de innovatie van de publieke sector. Met een schat aan ervaring, kennis van zaken, humor, een brede blik en vooral hart voor mensen en organisaties ben ik inzetbaar als adviseur, (project)manager maar ook voor individuele-, en teamcoachingstrajecten. Op dit moment ben ik werkzaam als coördinator van het Sociaal Team in Leerdam.

Probleemanalyse, visievorming, coaching, sparring, tijdelijke project-of procesbegeleiding, hogedrukpansessies, dwarskijken en ver-kijken door een betrekkelijke buitenstaander kan spraakmakend, inspirerend en krachtig bijdragen aan de transitie van beleid en organisatie. Ik heb een aparte pagina over NLP en mindsonarcoaching.

 

Doughnut economy wrap around

De transformatie (hoort bij de jeukwoorden ik weet het) kan nooit goed vormgegeven worden als we perverse prikkels geven en blijven sturen op afzonderlijke kokers met hun eigen doelen en financiële raamwerken. De woorden op- en afschalen, doorzettingsmacht, escalatiemodel…. suggereren letterlijk te weinig gezamenlijkheid. Er komt een heerlijk ruime afvalbak (sociaal team) zodat er ook nog rustig versmald kan worden en de beperking tot laaghangend fruit gelegitimeerd is.


Kunnen we niet het model van Kate Raworth (doughnut economy) toepassen op de zorg- en hulpverlening? Meer naar de gezamenlijke verantwoordelijk, de wrap around, de “omschaling”?