Doughnut economy wrap around

De transformatie (hoort bij de jeukwoorden ik weet het) kan nooit goed vormgegeven worden als we perverse prikkels geven en blijven sturen op afzonderlijke kokers met hun eigen doelen en financiële raamwerken. De woorden op- en afschalen, doorzettingsmacht, escalatiemodel…. suggereren letterlijk te weinig gezamenlijkheid. Er komt een heerlijk ruime afvalbak (sociaal team) zodat er ook nog rustig versmald kan worden en de beperking tot laaghangend fruit gelegitimeerd is.


Kunnen we niet het model van Kate Raworth (doughnut economy) toepassen op de zorg- en hulpverlening? Meer naar de gezamenlijke verantwoordelijk, de wrap around, de “omschaling”?

Comments are closed.