The eye of the hurricane

In een vorige post verbaasde ik me over organisaties die in de dagelijkse praktijk opereren in de modus van “business as usual”.  Ze bevinden zich denk ik in “the eye of the hurricane”. Het is  het kalmste deel van de storm en het is er rustig, geharkt en zonnig. Maar het is verraderlijk, zoals live science rapporteert: “On land, the center of the eye is, by far, the calmest part of the storm, with skies mostly clear of clouds, wind and rain. Over the ocean, however, it’s possibly the most dangerous: inside, waves from all directions slam into each other, creating monster waves as tall as 130 feet (40 meters)“. Joris Luyendijk schreef een paar dagen geleden zijn zoveelste brilliante column in NRC “nog een keer proberen”. Dat zien we voor een deel ook binnen organisaties terug: de conflicten tussen oude en nieuwe gezichtspunten nemen toe. Ik kwam op de gedachte door Jan Rotmans. Hij noemt zichzelf een professor (transitiekunde) en progressor, een vooruitgangsfacilitator zeg maar. Bekend is zijn uitspraak: “We don’t live in an era of change but in a change of era”. Een systeemcrisis met meervoudige veranderingen op vrijwel alle levensterreinen. Het tijdperk van reflexieve modernisering. We voelen de storm echter alleen als we uit het oog stappen (In goed Cruijffiaans: je ziet het pas als je het doorhebt) en dat moeten we volgens hem zo snel mogelijk doen. Hij hield een inspirend betoog op TEDx Maastricht.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *